Springruiters zijn vaak bereid om verschillende bitten in te zetten om hun paard optimaal te ondersteunen. Er wordt gezocht naar verfijning, controle en communicatie. Maar hoe kritisch kijken we eigenlijk naar het hoofdstel zelf? En welke invloed kan dat hebben op het springen?
Een hoofdstel bevindt zich op en rondom kwetsbare structuren: het kaakgewricht (TMJ), belangrijke zenuwbanen, bloedvaten, spieraanhechtingen en fasciale lijnen die doorlopen tot in de hals en zelfs richting het achterbeen. Het hoofd is geen los onderdeel; het is het begin van een keten die het hele lichaam beïnvloedt.
In een discipline waarin krachten en versnellingen hoog zijn, is het essentieel dat een hoofdstel ondersteunend werkt en zeker niet beperkend. Tijdens afzet en landing worden enorme krachten opgevangen. Het paard stabiliseert via hals, kaak en tongbeenapparaat om balans te behouden. Die stabilisatie gebeurt binnen het kader van het hoofdstel.
Een springpaard heeft daarom minstens zoveel, en mogelijk nog meer, baat bij een passend hoofdstel dan een dressuurpaard. In het springen en alleen al op en rond een sprong is er sprake van snelle positieveranderingen, abrupte belastingmomenten en dynamische herverdeling van spanning. Waar in dressuur de belasting meer continu en gecontroleerd is, vraagt springen om fracties van seconden aan stabilisatie en aanpassing.
Ruiters geven over het algemeen in de sprong de benodigde ruimte met de teugels om het paard niet te storen.. Dat betekent dat ze de teugels iets laten vieren, zodat er in de lucht minder druk op het bit en hoofdstel komt. Maar dat is maar één moment van de sprong.Bij het afzetten en vooral bij het landen gebeurt er iets anders. Dan moet het paard in een fractie van een seconde zijn hele lichaam opvangen en weer in balans brengen. De hals beweegt, het hoofd verandert van positie en de onderkaak helpt mee om het geheel stabiel te houden. Daarbij komt het paard dus ook meer in het hoofdstel terecht en dan is pasvorm wel zo belangrijk wat snijd er een onderdeel tijdens de landing in je gezicht dan wordt de sprong maken al ingehouden.
Hoe stabiliseert het paard zich? Je kunt het vergelijken met hoe wij onze tanden soms op elkaar zetten als we kracht zetten of schrikken. Dat geeft stabiliteit. De kaken zijn daarin heel belangrijk. Een paard kan dus de onderkaak vastzetten om controle te houden en stabiliteit te creëren in het lichaam.
Als een neusriem strak zit, of als er een vervelende gesp van een hoofdstel op een voor dat paard gevoelige plek zit dan zal het paard compenseren en gebeurt die stabilisatie dus minder vrij. a Dan verschuiven krachten naar de zijkant of ontstaat er druk op plekken waar het eigenlijk niet de bedoeling is. Je krijgt dan effecten als meer ongelijke beenbelasting, romprotatie en andere biomechanische effecten waarop in wordt gegaan in de PBF professional bridlefitting opleiding.
De sprong zelf maakt de druk dus niet automatisch groter. Maar de snelle bewegingen en het opvangen van krachten zorgen ervoor dat het hoofdstel een rol speelt in hoe het paard zich kan stabiliseren.
En precies dat zie je niet wanneer het paard stil staat, maar een PBF bridlefitter kan dat wel palperen en analyseren en met jou als ruiter testen. Heb je interesse in de opleiding stuur een mail naar [email protected]
Write a comment